12 June 1929 | A German Jewish girl, Anne Frank, was born in Frankfurt


Auschwitz Memorial@AuschwitzMuseum · 12 June 1929 | A German Jewish girl, Anne Frank, was born in Frankfurt. In 1942 on her 13th birthday she received an empty diary. She perished in Bergen-Belsen concentration camp in 1945. ‘Human greatness does not lie in wealth or power, but in character & goodness.’ (A.Frank)

Does it get any cuter than this?!  Cinquecento Fiat 500

May be an image of car and road

The Fiat 500 (ItalianCinquecentopronounced [ˌtʃiŋkweˈtʃɛnto]) is a rear-engined, four-seat, small city car that was manufactured and marketed by Fiat Automobiles from 1957 to 1975 over a single generation in two-door saloon and two-door station wagon bodystyles.

Launched as the Nuova (new) 500 in July 1957,[2] as a successor to the 500 “Topolino”, it was an inexpensive and practical small car. Measuring 2.97 metres (9 feet 9 inches) long, and originally powered by a 479 cc two-cylinder, air-cooled engine, the 500 was 24.5 centimetres (9.6 inches) smaller than Fiat’s 600, launched two years earlier, and is considered one of the first purpose-designed city cars.

In 1959, Dante Giacosa received a Compasso d’Oro industrial design prize for the Fiat 500. It was the first time when it was awarded to an automotive industry.[3]

In 2007, the 50th anniversary of the Nuova 500’s launch, Fiat launched another new 500, stylistically inspired by the 1957 Nuova 500, featuring a front-mounted engine and front-wheel drive.

In 2017 Fiat celebrated the 60th anniversary with an exhibit at the Museum of Modern Art in New York City[4] and received one of the Corporate Art Awards by pptArt[5] at an event hosted by the President of the Italian Republic Sergio Mattarella at the Quirinal Palace.[6]

Fiat 500 – Wikipedia

12 June 1963 George Wallace (proponent of racial segregation) blocked the entrance to the University of Alabama . . . .

12 June 1963, the “Stand in Schoolhouse Door” incident occurred: Governor George Wallace (proponent of racial segregation) blocked the entrance to the University of Alabama, preventing Vivian Malone and James Hood from enrolling as students. By order of President John F. Kennedy, the National Guard was ordered to block the entrance. General Henry Graham said, “Sir, it is my sad duty to ask you to step aside under the orders of the President of the United States.”

May be a black-and-white image of 2 people, people standing and outdoors
May be an image of 14 people and people standing
May be a black-and-white image of 2 people, including Wiel Friedrichs and people standing

Covid shows poverty behind Thai smile

Covid shows poverty behind Thai smile


About the slums and residential barracks in Bangkok and the people who live there (first paragraphs previously appeared in Facebook group Typically Thailand Telex) FROM OUT OF NOW, IN THE ALWAYS QUIET PHIPHAT-2, a shrieking siren sounds. In the open shop I just passed, the tailor stiffens behind her sewing machine. Furthermore, I don’t see a living soul in the street that has a village character here, even though it is located in the heart of Bangkok’s Central Business District. It’s too narrow for sidewalks and there are low wooden shop houses that have long been demolished elsewhere in the city center. Where a sacred tree is wrapped with colorful ribbons, a nurse runs into the street. She comes from the even narrower soi that – I now know as I write this – leads to the small slum behind the gleaming office colossus of Silom Street. She is wrapped in pink and white plastic. From head to toe. With her arms raised, she stops the traffic that isn’t there. And me. Then an ambulance van shoots up the road. And another one. And another one. “Thank you” she says in my direction, runs back and yells something to colleagues I don’t see. For the first time I encounter Covid during the daily Corona walk through my Bangkok neighborhood. The 1270 small and large slums in the capital are ticking Covid time bombs, the Bangkok Post recently headlined. Only now do I realize that one of those bombs is on my daily route. And that bomb exploded. CORONA PRESSES THAI WITH NOSE ON POVERTY Corona not only pushes me with the nose on the existence of a huge Thai underclass, which was previously not or barely visible as a group. Or those we didn’t want to see. The proud Bangkok middle class first. Hidden behind the growing number of towers with apartments, offices and hotels, the underclass lives in slums and residential barracks. But suddenly ambulances moving back and forth point the way to an unknown world. And marks red barrier tape marks the dividing line between rich and poor. They came to the city to find work, the poorest Thai and migrant workers from neighboring Cambodia, Myanmar and Laos. The first group lives mainly in the city itself, the second outside it. They have in common that they live close together, share facilities and are thus easy prey for the virus. QUARTER OF BANGKOK’ERS LIVE IN SLOPES It is estimated that an unimaginable 20 to 25 percent of Bangkok’s residents live in slums, from where they move across the city to earn a living from low-paid labour. Each family does not share more than 1 room. At a wall distance from the neighbours. Lots of neighbors. The largest of these neighborhoods is Klong Toei, actually a complete city with more than 100,000 inhabitants. Directly south of the wealthy hotel and office street Sukhumvit. Most expats and tourists only see the outer ring of Klong Toei. The colorful and at the same time smelly fresh market, for example – the largest in the metropolis, where all metropolitan hotels and restaurants get their meat, fish, vegetables and fruit. Or around the kindergarten sponsored by Andre Breuer of Recreational Bangkok Biking and now a permanent stop for Dutch and Flemish tour cyclists. LABYRINTH OF ALLEYS AND ALLEYS Few venture into the interior of the labyrinth beyond. Alleys become alleys, so narrow that doors open on both sides give you the feeling of walking straight through living rooms. In some places there are stairs that lead to lofts built on simple roofs. It creaks terribly when invited to sit on the floor and sip a glass of water as a welcome. The resident – ​​daughter of an always drunk, small rice farmer – comes from a hamlet in Chiang Rai province. Baby boy was born in Klong Toei. Wasn’t planned. Father without a trace. She was in the Patpong market with fake Levi’s. Could not work with child now. So didn’t have any money… How would it be with them now during Thailand’s third Covid wave? Not good, probably. NO WORK, NO MONEY, NO FOOD Many people in Klong Toei are infected. Have been taken to emergency hospitals. The elderly and children are left uncared for. Others are quarantined in their one room with the whole family. It applies to everyone that working like this does not work. So there is no income. And that they depend on aid campaigns such as that of Dutchman Friso Poldervaart. The young entrepreneur, together with friends, delivers more than 2000 meals a day – shack to shack. And medicines, water, face masks, hand gel, eggs, fresh orange juice and even stroopwafels – the Dutch community is full of sponsors. It is emergency aid. Originated from structural help in the neighborhood after the first wave: The group lingered there and helped to refurbish houses. This is how a bond was formed with many families, people who don’t bother you now GRAY CIRCUIT PROVIDES COLORFUL STREET VIEW Payment volume_upcontent_copysharestar_border

More about Covid toont armoe achter Thaise lach Jos Campman28 Mei 2021 COVID TOONT ARMOE ACHTER THAISE LACH: Over de sloppenwijken en woonkazernes in Bangkok en de mensen die er leven (eerse alinea’s verschenen eerder in Facebookgroep Typisch Thailand Telex) VANUIT HET NIETS KLINKT IN HET ALTIJD RUSTIGE PHIPHAT-2 een snerpende sirene. In de open winkel die ik net passeer verstijft de kleermaakster achter haar naaimachine. Verder zie ik geen levende ziel in het straatje dat hier een dorps karakter heeft, al ligt het in het hart van Bangkok Central Business District. Het is te smal voor trottoirs en er staan lage houten shop-huizen die elders in het stadscentrum al lang zijn gesloopt. Daar waar een heilige boom is omwikkeld met kleurrijke linten, rent een verpleegster de straat op. Ze komt uit de nog smallere soi die – weet ik nu terwijl ik dit schrijf – leidt naar de kleine krottenwijk achter de glimmende kantoorkolossen van Silom-straat. Ze is in roze-wit plastic gehuld. Van top tot teen. Met omhoog gestoken armen houdt ze het verkeer tegen dat er niet is. En mij. Dan schiet een ambulance busje de weg op. En nog een. En nog een. ‘Thank you’ zegt ze in mijn richting, rent terug en roept wat tegen collega’s die ik niet zie. Voor het eerst kom ik Covid tegen tijdens de dagelijkse Corona-wandeling door mijn Bangkokse buurt. De 1270 kleine en grote sloppenwijken in de hoofdstad zijn tikkende Covid-tijdbommen, kopte de Bangkok Post recent. Pas nu realiseer ik me dat een van die bommen op m’n dagelijkse route ligt. En dat die bom is gebarsten. CORONA DRUKT THAI MET NEUS OP ARMOE Corona drukt niet alleen mij met de neus op het bestaan van een enorme Thaise onderklasse, die voorheen als groep niet of nauwelijks zichtbaar was. Of die we niet wilden zien. De trotse Bangkokse middenklasse voorop. Verscholen achter het groeiend aantal torens met appartementen, kantoren en hotels woont de onderklasse in sloppenwijken en woonkazernes. Maar opeens wijzen af en aan rijdende ambulances de weg naar een onbekende wereld. En markeert rood afzetlint markeert de scheidslijn tussen rijk en arm. Ze kwamen naar de stad om werk te vinden, de armste Thai en arbeidsmigranten uit buurlanden Cambodja, Myanmar en Laos. De eerste groep woont vooral in de city zelf, de tweede daarbuiten. Ze hebben gemeen dat ze op dicht elkaar wonen, voorzieningen delen en zo een makkelijke prooi zijn voor het virus. KWART BANGKOK’ERS WOONT IN SLOPPEN Naar schatting leeft een onvoorstelbare 20 tot 25 procent van Bangkoks inwoners in sloppenwijken, om van daaruit de stad door trekken om de kost te verdienen met laagbetaalde arbeid. Elke familie deelt er niet meer dan 1 kamer. Op een wandje-afstand van de buren. Heel veel buren. De grootste van die wijken is Klong Toei, eigenlijk een complete stad met ruim 100.000 inwoners. Direct ten zuiden van de rijke hotel- en kantorenstraat Sukhumvit. De meeste expats en toeristen zien hoogstens de buitenste ring van Klong Toei. De kleurrijke en tegelijkertijd stinkende versmarkt bijvoorbeeld – de grootste van de metropool, waar alle hoofdstedelijke hotels en restaurants hun vlees, vis, groenten en fruit halen. Of rond het kleuterschooltje gesponsord door Andre Breuer van Recreational Bangkok Biking en nu vaste halte voor Nederlandse en Vlaamse toerfietsers. LABYRINT VAN STEGEN EN STEEGJES Aan het binnenste van het labyrint daarachter wagen zich weinigen. Stegen worden steegjes, zo smal dat je door aan weerszijden openstaande deuren het gevoel hebt dwars door huiskamers te lopen. Op sommige plekken zijn trapjes die leiden naar op simpele daken gebouwde hokken. Het kraakt vervaarlijk als je daartoe uitgenodigd op de vloer gaat zitten en nipt aan een glas water ter verwelkoming. De bewoonster – dochter van een altijd dronken, kleine rijstboer – komt uit een gehucht in de provincie Chiang Rai. Baby-boy is in Klong Toei geboren. Was niet gepland. Vader spoorloos. Ze stond op de Patpong-markt met fake-Levi’s. Kon nu met kind niet werken. Had dus geen geld… Hoe zou het nu tijdens Thailand derde Covid-golf met ze zijn? Niet best, waarschijnlijk. GEEN WERK, GEEN GELD, GEEN ETEN Veel mensen in Klong Toei zijn besmet. Zijn naar noodhospitalen gebracht. Ouderen en kinderen blijven onverzorgd achter. Anderen zijn met de hele familie in quarantaine in hun ene kamer. Voor allen geldt dat werken zo niet lukt. Dat er dus geen inkomsten zijn. En dat ze afhankelijk zijn van hulpacties als die van Nederlander Friso Poldervaart. De jonge ondernemer bezorgt dagelijks – krot aan krot – samen met vrienden ruim 2000 maaltijden per dag. En medicijnen, water, mondkapjes, handgel, eieren, verse sinaasappelsap en zelfs stroopwafels – de Nederlandse gemeenschap sponsort volop. Noodhulp is het. Voortgekomen uit structurele hulp in de wijk na de eerste golf: De groep bleef er hangen en hielp huizen opknappen. Zo ontstond met veel families een band, mensen die je nu niet last barsten GRIJZE CIRCUIT ZORGT, KLEURIG STRAATBEELD Uitkering

Het multiculturele paradijs Zweden heeft nu het record voor dodelijk vuurwapengeweld in Europa — E.J. Bron

(Door: “DissidentNL”) Uit een rapport van de Raad voor misdaadpreventie, Brå, is gebleken dat het aantal dodelijke schietpartijen in Zweden blijft stijgen en nu het hoogste niveau in Europa heeft. Volgens Brå stond Zweden in het begin van de jaren 2000 onderaan de lijst van 22 andere Europese landen als het ging om dodelijk vuurwapengeweld. Maar sinds […]

Het multiculturele paradijs Zweden heeft nu het record voor dodelijk vuurwapengeweld in Europa — E.J. Bron

Honoré de Balzacs ‘Fysiologie van de ambtenaar’

Honoré de Balzacs ‘Fysiologie van de ambtenaar’ (1841) weer eens herlezen…beelden over ambtenaren hebben in kleine twee eeuwen veel gelijkenis. Ik geloof dat deze quote van Wim Kan was :” een ambtenaar dat is uw buurman achter een loket” . Ik heb er mee te maken gehad als raadslid en ik kwam louter toegenegen kundige mensen tegen die gewoon een gezonde hekel aan me hadden, wat ik geen enkel probleem vond, 2% niet.

May be an image of text
May be an image of text that says 'Honoré Fysiologie de Balzac van de ambtenaar VOLTAIRE'