‘Voetbalclubs zijn zelf schuldig aan geweld langs de lijn’

 

OPINIE – Özcan Akyol − 02/01/14, 06:07
© anp. Een grensrechter langs de lijn bij een wedstrijd van voetbalclub Nieuw Sloten.

opinie Voetballers en supporters blijven zich misdragen omdat de clubs alleen excessief geweld aanpakken, vindt schrijver Özcan Akyol.

  •  

     

    Terwijl onschuldige jongens op een half voetbalveldje hun stinkende best deden, vond er kleingeestige razernij op en rond de wedstrijden plaats

Er zijn jaarlijks duizend gevallen van excessief voetbalgeweld. Dit blijkt uit onderzoek van Politie en Wetenschap, dat navraag deed bij verscheidene amateurclubs en ook zelf langs de lijn ging kijken. De KNVB toonde weinig daadkracht na het incident met Richard Nieuwenhuizen en spreekt zelfs van een daling van de geweldscijfers. De verruwing van de maatschappij is een oorzaak, maar het grootste probleem ligt bij de verenigingen en de voetbalbond zelf.
Ik voetbal ruim vijftien jaar op amateurniveau. In die tijd is weinig veranderd op de velden. In de jeugd zorgden veel ouders voor agressie, vooral met schreeuwpartijen en scheldkanonnades, soms gericht aan hun eigen kinderen, maar niet zelden waren deze uitbarstingen bestemd voor ouders van de rivaliserende partij. Terwijl onschuldige jongens op een half voetbalveldje hun stinkende best deden, vond er kleingeestige razernij op en rond de wedstrijden plaats. Dit is nog steeds aan de orde van de dag.
Het laatste competitieduel dat ik voor de winterstop moest spelen, drie weken geleden, vond in een dorp buiten Deventer plaats. Bij aankomst in de kleedkamer draaide de verwarming op volle toeren, het was bloedheet, een intimidatietactiek die van profvoetballers is afgekeken.
Op het veld bleek al snel dat we tegen een compleet ander team speelden dan op papier, jongens uit een hoger elftal die veel fitter en sneller waren. Tel daarbij een partijdige clubscheidsrechter op en een podium voor onsportiviteit en verbaal geweld is gecreëerd.

  •  

     

    Te veel amateurwedstrijden lopen uit de hand door moedwillige sabotage van clubscheidsrechters

  • © anp.

Het probleem benoemen, is niet populair, maar ik waag het erop: te veel amateurwedstrijden lopen uit de hand door moedwillige sabotage van clubscheidsrechters. Spelbederf. Dat ligt niet alleen aan de arbiter zelf, vaak een clubman in hart en nieren, maar vooral aan zijn medeleden, die druk op hem uitoefenen. Neutraliteit tijdens een wedstrijd wordt niet gewaardeerd, eerder sterk afgekeurd, in woord en soms zelfs fysiek.
Slappe optreden Een andere oorzaak is het slappe optreden van veel clubbesturen. Zij houden moedwillig notoire relschoppers een hand boven het hoofd, bedekken veel incidenten met de mantel der liefde, waardoor iedere dorpsgek elk weekend gerust zijn gang kan gaan. Een club moet immers ook huur, energiekosten en boodschappen betalen. Wanneer een populair lid wordt weggestuurd, neemt hij ongetwijfeld familie en vrienden mee en dreigt er een leegloop en dus inkomstenverlies voor de vereniging.
Door dat angstbeeld regeren veel bestuurders tandeloos over hun vereniging. En van zelfcorrigerend vermogen is ook weinig sprake, zeker niet bij grote clubs, waar de sfeer onpersoonlijk is en niet alle leden bekenden van elkaar zijn. Bij kleine clubs heerst juist een familiaire band die ervoor zorgt dat het eigen nest bevuilen een doodzonde wordt. Er ontbreekt strenge, eenduidige en dwingende regelgeving die probleemgevallen binnen de poorten van een sportterrein weert, zonder aanziens des persoons.
De KNVB bedacht dit seizoen in dit kader iets voor lagere elftallen; een forse overtreding of verbaal geweld levert een tijdstraf van tien minuten op – vroeger was dit vijf minuten. Een slappe maatregel die eerder voor meer frustratie zorgt dan sportiviteit. Spelers van mijn team worden regelmatig van het veld gestuurd, daar ben ik eerlijk over, altijd tijdens een uitwedstrijd en zonder uitzondering door een clubscheidsrechter die ons gemekker niet tolereert.
Weinig relativeringsvermogen Het is niet goed en zou niet moeten gebeuren, maar zolang er amateurvoetballers zijn die een wedstrijd in de reserve vierde klasse als een Champions Leagueduel ervaren, zal fysieke en verbale agressie altijd aanhouden. Er is weinig relativeringsvermogen op de amateurvelden. Nog te veel mannen, van welke sociaal-economische klasse dan ook, misdragen zich structureel tijdens een wedstrijd, alles ten behoeve van de overwinning, ondanks het erbarmelijke niveau en de te verwaarlozen belangen.
In het onderzoek van Politie en Wetenschap wordt terecht opgemerkt dat veel clubs voor een ad hocbenadering kiezen. De politie en de KNVB worden alleen ingeschakeld bij excessen, zodat de meeste geweldsincidenten zonder gevolgen plaatsvinden – en er dus ruimte ontstaat voor voetballers om zich stelselmatig te misdragen.

  •  

     

    Het is nu een jaar geleden dat grensrechter Richard Nieuwenhuizen overleed door psychopathische jongeren die het oneens waren met zijn waarnemingen. In die tijd is er niets veranderd

  • © anp.
    Bij het crematorium staat een erehaag van jeugdspelers van SC Buitenboys, de club van de omgekomen grensrechter Richard Nieuwenhuizen, allen gehuld in het blauw-witte clubshirt.

Ondubbelzinnige regelgeving De voetbalbond zou met landelijk beleid en toezicht moeten komen ter bestrijding van voetbalgeweld. Hierbij moet niet alleen naar de spelers op het veld worden gekeken, maar ook naar bestuursleden, die agressie en onsportiviteit cultiveren. Met ondubbelzinnige regelgeving noopt de bond amateurclubs tot een zerotolerance-aanpak, hiermee kunnen zij tegenover hun leden keiharde sancties billijken, daar worden ze dan namelijk toe gedwongen.
Het is nu een jaar geleden dat grensrechter Richard Nieuwenhuizen overleed door psychopathische jongeren die het oneens waren met zijn waarnemingen. In die tijd is er niets veranderd. Jaarlijks vinden er 750 duizend amateurwedstrijden plaats. Als de KNVB niet snel met een doortastend plan komt, kunnen we niet meer spreken van een uitzondering, maar creëren wij met zijn allen een trend. En dat zou een ramp zijn, want voetbal is de leukste bijzaak van de wereld en dat moet het blijven.
Özcan Akyol is schrijver. Zijn roman Eus verscheen in oktober 2012. @OzcanAkyol

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3570449/2014/01/02/Clubs-zijn-zelf-schuldig-aan-geweld-langs-de-lijn.dhtml

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s