uitgenodigd voor een ommetje door een prachtige omgeving………..

Tijdens een bezoek aan kennissen op Tweede Paasdag werden we uitgenodigd voor een ommetje door een prachtige omgeving, want Limo (een terriër) moest uitgelaten worden.

De hond was van een ijverige soort want vanaf het moment dat hij los mocht nam hij de leiding. Hij holde steeds vooruit en dan weer terug naar het gezelschap om duidelijk te maken hoe hij zich het vervolg van de wandeling had voorgesteld. Toen het gezelschap zijwegen insloeg, waar Limo niet op gerekend had, en later zelfs omkeerde, zag Limo dat niet als een aantasting van zijn leiderspositie want zonder verder een kik te geven holde hij het gezelschap voorbij en nam de kop weer over.

Door zijn ‘gekleurde hondenbril’ bleek hij ons zelfs voor een roedel te verslijten. Want toen de afstand tussen de keuvelende dames en de volgende heren naar zijn hondensmaak te groot werd begon hij met tussensprintjes tussen beide gezelschappen om duidelijk te maken (middels wat geblaf op de juiste momenten) dat er aangesloten moest worden.

Zou die Limo echt in de mening verkeren dat wij dat zelf niet konden uitmaken? Toen wij daarnet afweken van het door hem bedachte routeplan kon het hem toch duidelijk zijn geworden dat we best in staat waren ons eigen plan te trekken?

Wat verderop was er een fietsversperring dwars over de weg geplaatst. Limo liet direct zien waartoe hij in staat was en begon er onderdoor te kruipen… maar, hield plots in en keerde terug; hij was duidelijk tot het inzicht gekomen dat zijn roedel daar nooit onderdoor kon. Dat was dus slim van hem. Hij vervolgde daarop zijn voorbeeldgedrag door kaarsrecht lopend het naastgelegen voetgangerssluisje te nemen. Zo moesten wij dat dus doen…

Dat stemde tot nadenken. Hoe zou dit alles in het denkframe van die hond passen?

– Zou hij in stilte best aanvoelen dat wij maar meespeelden met hem in de rol van roedelleider?

– Of, zou hij van harte menen dat hij echt de roedelleider was? Want toen ze hem drie keer toeriepen dat hij zijn kop moest houden deed hij dat in elk geval niet?

– Of zou hij, wetende dat zijn roedel slimmer was dan hij zelf, dit spel enkel uitvoeren om indruk te maken op zijn hondse omgeving?

– Of zou hij, vanwege zijn hondse gekleurde bril, totaal niet in staat zijn om zich iets voor te stellen dat zijn hondse frame oversteeg? Dan zou hij dus op een mens lijken. Want als een mens eenmaal zijn gekleurde bril opzet weet die ook alles tot binnen de kleuren van zijn frame te praten…

Sjef

(vind dit wel leuk bedacht)

AZ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s