Weer links woede stuk over Trump in Volkskrant, en ze vragen er geld voor ….:)

Donald Trump.

 

Mocht u twintig minuten over hebben op de camping – en zich niet bevinden op zo’n nieuwerwetse, retraiteachtige plek waar wifiloosheid het nieuwe goud is – dan kan ik u het interview met Trump dat The New York Times onlangs op de site publiceerde van harte aanbevelen. Het is een fascinerende blik in een hoofd waarin weinig coherente gedachtevorming lijkt plaats te vinden, een emotionele achtbaan die je als lezer vaak doet lachen van verbazing, om vervolgens te beseffen dat deze man beschikt over het lot van miljoenen Amerikanen.

Blijkbaar is Trump zo briljant manipulatief dat het mij ook na meerdere herlezingen niet lukt om het briljant manipulatieve te doorzien

Niets nieuws onder de zon eigenlijk. Trump schept op, verliest zich in details en hopt van onderwerp naar onderwerp. De hoogste amusementswaarde scoort hij met een eindeloze uitweiding over zijn recente bezoek aan Frankrijk. Die begint met lovende woorden voor Macron (‘loves holding my hand’) en de parade ter ere van de Franse nationale feestdag. ‘Super-duper’ was die, sterker nog, zoiets wil hij zelf ook wel op Pennsylvania Avenue. Hij vertelt dat ‘duizenden en duizenden’ mensen stonden te kijken hoe hij en de Franse president onder de Eiffeltoren dineerden en Trumpsplaint vervolgens de drie aanwezige journalisten nogal uit de losse pols over Napoleon, Hitler en Russische oorlogsvoering. Het historisch relaas eindigt vrij verrassend met een opmerking over de Amerikaanse economie, want daar gaat het natuurlijk uitstekend mee. Toronto Star, de Canadese krant die Trumps onwaarheden trouw documenteert, telde er uiteindelijk zeventien in het interview.

De gebruikelijke Trump-mist, kortom. Toch was dit gesprek zo opvallend dat Amerikaanse media meer wilden weten van de journalisten van The New York Times. Want hoe is het om zo’n president te interviewen? En is het nou strategie of stomheid van Trump? Een van de NYT-journalisten erkende tegenover Slate dat het lastig is om enige lijn aan te brengen in een interview, maar hij benadrukte ook: ‘Trump weet precies wat hij aan het doen is.’ Een ander zei tegen The New Yorker: ‘Hij houdt ervan de media te manipuleren. Hij is er een meester in.’

Maar wat wíl hij dan precies met zo’n interview, is de vraag. Wat is de gedachte achter de wartaal? Blijkbaar is Trump zo briljant manipulatief dat het mij ook na meerdere herlezingen niet lukt om het briljant manipulatieve te doorzien.

Ik bevind me daarbij, dat scheelt, in het goede gezelschap van Jay Rosen, een wijsneuzerige professor journalistiek aan New York University. Hij hekelt al langer de neiging van Amerikaanse journalisten om Trump magische krachten toe te dichten in het bespelen van media. Die kloppen stiekem zichzelf op de borst, want blijkbaar moet je een genie zijn om hen te manipuleren. Terwijl het zo simpel is, vindt Rosen: Trump is schaamteloos, hij vindt het niet erg om de clown te zijn. Dat is uitzonderlijk en levert dus zeker media-aandacht op, maar briljant is het niet.

Zelf ben ik iets milder en vermoed dat het voor journalisten ook ijdele hoop is, zelflegitimatie. Stel dat je je dagen wijdt aan bestudering van die ene machtige persoon. Wat is het dan tragisch als er, behalve narcistisch gebrabbel, verder helemaal niets is.

de wanhoop die zich meester maakt van links NL us duidelijk af te lezen op dit stukje vol haat en woede over Trump 🙂   AZ
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s