Shell shocked. Zo reageren media en politici op de verkiezingszege van de Britse premier Boris Johnson.

author

Paul Jansen/  hoofdredacteur Telegraaf

 

Shell shocked. Zo reageren media en politici op de verkiezingszege van de Britse premier Boris Johnson. De uitslag bevestigt de massale steun voor de Brexit en is een mokerslag voor politiek links. ’Nachtmerrie voor Kerstmis’, kopte een Britse tabloid.

Sinds het land zich in juni 2016 in een raadgevend referendum uitsprak voor een vertrek uit de EU, is er veel, heel veel geschreven over dit onderwerp: dat de Britten niet wisten wat ze deden, dat het een eruptie van boosheid tegen van alles en nog wat was, dat de jongeren (lees: de toekomst) wél in de EU wilden blijven en vooral dat het een eenmalige vergissing was. Niet dus.

Ook nu klinken geluiden die duiden op een totale ontkenning van de realiteit. Zoals in Trouw, waar een columnist mocht uitleggen dat de zege van Johnson het gevolg was van een oneerlijk systeem, dat bijkans ondemocratisch is, namelijk het districtenstelsel. ’Dat is fnuikend voor de gedachte dat iedere burger ertoe doet.’ Bij het tv-programma Pauw etaleerde D66-leider Rob Jetten donderdagavond nog maar eens zijn struisvogeltalent door de verkiezingen te typeren als ’de meest verdeelde ooit’. Zijn partijgenote Sophie in ’t Veld had twee maanden geleden nog gepleit voor een nieuw Brits referendum in de overtuiging dat de bevolking dan massaal voor de EU zou stemmen. Dat was des te meer hilarisch omdat D66 het raadgevend referendum zelf bij het grofvuil heeft gezet.

Deze cocktail van ongeloof en opportunisme bij het zogenaamde weldenkende deel der natie is een opmaat naar meer verrassingen. Zoals in de VS, waar de machtsverhoudingen in Washington al jaren consequent verkeerd worden ingeschat. Dat begon natuurlijk met de breed uitgemeten voorspelling dat Donald Trump door Hillary Clinton zou worden weggevaagd.

Tunnelvisie bij nieuwsorganisaties

Ook Nederlandse media blijven over Trump berichten in de trant van de Brexit, namelijk dat de verkiezing van deze mallotige, wispelturige en leugenachtige president een eenmalige vergissing is. Die kwalificaties zijn op zich niet onjuist, maar leiden niet automatisch tot deze conclusie. Het leidt tot verwarring en tunnelvisie bij nieuwsorganisaties, die blijven volhouden dat ze aan objectieve verslaggeving doen. Dit kwam onbedoeld treffend naar voren in de documentaire The Fourth Estate over de politieke redactie van The New York Times.

De vraag is nu wat de volgende aardverschuiving wordt. Krijgt de opmars van de populisten in Europa weer een impuls? Die kans leek een paar jaar geleden reëel maar nadat de electorale wind was gedraaid, pakte de gevestigde politieke orde de draad gewoon weer op. De Europese grenzen staan nog steeds wagenwijd open voor migranten en in Brussel worden megalomane plannen gesmeed, zoals nu met het klimaat. De pers bericht er hoopvol over. Het is wachten op de volgende dreun.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s