Feijenoord

Piet van Die

Wat een pageturner! Ik kende uiteraard de naam van Michel van Egmond van de voetbalbiografieën die hij schreef (‘Kieft’ en ‘Gijp’) en die maandenlang hoog op de boekenlijstjes stonden, maar las ze nooit. Een misser, merkte ik nu. Want wat een vaardig schrijver is hij! Nu eens zat ik hardop te lachen om de voetbalhumor die er bij en rond Feyenoord rondgaat, dan weer raak je ontroerd als hij vertelt over het lot van speler Christian Gyan of de uitvaart van Wim Jansen.

Rode draad in het boek is Fred Blankemeijer, voormalig speler van Feyenoord, die na zijn bescheiden voetbalcarrière talloze baantjes in de organisatie had. Hij was een wandelende encyclopedie over de geschiedenis van de club aan de Maas.

Het boek kent geen hoofdstukken, maar vertelt – dwalend door elke hoek van Feyenoords geschiedenis – in één ononderbroken adem van de lievelingsclub van de schijver. Het wordt slechts onderbroken door uitgeschreven stukjes van telefoongesprekken die Van Egmond voerde met Martijn Krabbendam die minstens zoveel van de club van Rotterdam-Zuid weet.

Mijn liefde voor Feyenoord begon toen ik met een vriendje en zijn ouders mee mocht om in Hoek van Holland de supporters die met de schepen ‘Grote Beer’ en ‘Waterman’ naar Lissabon gingen, uit te zwaaien. Daar zou hun club tegen Benfica spelen. Ze zouden verliezen, maar het beeld van de voorbijvarende schepen en de honderden juichende mensen had zich voor altijd in mijn geheugen genesteld. Die gewekte liefde zou aangewakkerd worden door de gloriejaren van na 1969 . Nog hoor ik de stem van radioverslaggever Theo Koomen: ‘Zeer bekwaam! Uitstekend gedaan Theo van Duivenbode!’ waarna Wim Jansen die iconische goal maakte toen Feyenoord zich kwalificeerde voor de finale. Wat de herinnering wel hielp is dat er na die wedstrijd een singeltje verscheen met daarop de hoogtepunten van dat verslag. Ik heb het singeltje nog.

Van Egmond vertelt er met veel schrijfplezier over. Maar ook over de schaduwzijden en dieptepunten van de club, want Van Egmond aarzelt niet om ook pijnpunten te benoemen. Bijvoorbeeld over drugsgeld dat bij de club rondging. Over over dopinggebruik door spelers in die gloriejaren. Dat maakt het niet alleen tot een heerlijk maar ook interessant verhaal. Ik kwam er veel door aan de weet. Maar bovenal: ik las het in één adem uit. Klein minpuntje: Van Egmond schrijft ergens dat Arne Slot, de huidige trainer van de club, data en trainingsmethodieken bestudeert ‘alsof het de profetieën van Matteüs zijn’. Ik heb al eens vaker gedacht: Feyenoord zou een dominee of pastoor in dienst moeten hebben; die zou de vele gelovige spelers beslist van dienst kunnen zijn. Ook zou die wellicht een temperende invloed kunnen hebben op het veelvuldige vloeken dat je in deze contreien tegenkomt🤭. Maar hij of zij zou Van Egmond ook hebben kunnen behoeden voor deze misschien kleine, maar desondanks theologisch pijnlijke misser. 😄

Advertisement

R.I.P Bram Peper

R.I.P Bram, ik vond het een top kerel, Rotterdammer ten voeten uit. Tijdens de bonnetjesaffaire , een Hoax , kwam er een einde aan zijn huwelijk met Neelie Kroes:” ik was een stuk minder interessant” zei Peper zelf , wat een *** wijf is het nog steeds . PvdA ging slecht met hem om, jammer. Hij had beter hoogleraar kunnen blijven, want in de politiek is het niet altijd lachen. @annozijlstra

Bram Peper (82) overleden, ‘Er zal altijd een Rotterdam voor en na zijn tijd zijn’

Bram Peper, oud-burgemeester van Rotterdam en voormalig minister van Binnenlandse Zaken, is overleden. De 82-jarige PvdA-prominent overleed vanmiddag na een kort ziekbed in het bijzijn van zijn naasten, meldt zijn familie.

Peper werd in 1982 burgemeester van Rotterdam en bleef dat tot 1998, toen hij minister van Binnenlandse Zaken werd in het tweede kabinet-Kok. Begin 2000 trad hij af vanwege de ‘bonnetjesaffaire’, waarin hij ervan beschuldigd werd gemeentegeld te hebben gebruikt voor privézaken. Na een jarenlange juridische strijd werd Peper in het gelijk gesteld, maar zijn politieke carrière was voorbij.

PvdA-voorzitter Esther-Mirjam Sent reageert bedroefd op Pepers dood. “Tijdens mijn laatste bezoek aan hem stond zijn deur wagenwijd open. Hij sprak bezorgd over de afbraak van de overheid en pleitte juist voor een sterke staat. Opmerkzaam, slim en betrokken. We gaan je missen, Bram.” PvdA-partijleider Kuiken spreekt van een zeer verdrietig bericht.

Attje Kuiken

@attjekuiken

Zeer verdrietig bericht. Oud-burgemeester van Rotterdam Bram Peper is vandaag overleden. Hij stond aan de basis van het Rotterdam zoals we het nu kennen en zal door ons en veel Rotterdammers en Nederlanders worden gemist. Mijn gedachten zijn bij zijn familie en vrienden 🌹

Twitter image

21:28

20 augustus 2022

Ook premier Rutte zegt zeer bedroefd te zijn door het overlijden van Peper. “Er zal altijd een Rotterdam voor en na zijn tijd zijn. Hij maakte van Rotterdam een van de modernste steden ter wereld. Hij was een kundig bestuurder en goede vriend”, meldt hij op Twitter.

1:41

Bram Peper overleden

Bram Peper (1940) groeide op als zoon van een metaalbewerker en werd na zijn studie hoogleraar sociologie, maar hij kwam al snel in de politiek terecht. Zijn eerste politieke baan was adviseur en tekstschrijver van prominente PvdA’ers. In 1982 volgde hij zijn vriend André van der Louw op als burgemeester van Rotterdam. Hij bleef het zestien jaar.

Peper wilde afrekenen met het idee dat Rotterdam alleen een haven is: zo kreeg de stad tijdens zijn burgemeesterschap een skyline. De Erasmusbrug is een van Pepers wapenfeiten. Het leverde hem populariteit op, maar toch zou de PvdA’er nooit een echte burgervader worden. Veel mensen noemden hem arrogant, bot en horkerig.

Een interview dat Vrij Nederland-journalist Ischa Meijer in 1984 met Peper en zijn toenmalige vrouw optekende, deed de burgemeester wat dat betreft geen goed. De twee hadden duidelijk te veel gedronken en lieten zich laatdunkend uit over de inwoners van Rotterdam.

Het ministerschap, aansluitend op zijn burgemeesterstijd, kende in 2000 een ongelukkig einde toen hij moest vertrekken vanwege declaraties uit zijn periode in Rotterdam. De affaire zou bovendien een lange nasleep hebben.

Gedoe over declaraties

In 1999 schakelde de Commissie tot Onderzoek van de Rekening (COR) van de gemeente Rotterdam accountantskantoor KPMG in voor een onderzoek naar de declaraties van oud-burgemeester Peper. Die was inmiddels ruim een jaar minister van Binnenlandse Zaken. De aanleiding voor het onderzoek waren geruchten dat Peper in zijn tijd als burgemeester gemeentegeld had gebruikt voor privédoeleinden.

Volgens KPMG klopte dat beeld grotendeels, maar Peper vocht de uitkomsten van het onderzoek aan. Het College van beroep voor het bedrijfsleven noemde het rapport “onvolledig” en “deels onjuist”. Daarna troffen Peper en KPMG een schikking. De affaire bleef echter aan hem kleven. Burgemeester Opstelten van Rotterdam erkende jaren later dat het rapport nooit naar buiten had mogen komen.

“Je leert ermee leven”, zei hij in 2014 over het feit dat hij geen politieke functies meer kreeg. “Je ziet dat mensen voor functies worden gevraagd waarvan ik soms denk: volgens mij heb ik daar wel wat meer zicht op. Maar ik ga niet met de pet rondlopen om mensen te vragen mij een baantje te bezorgen. Daar houd ik niet van.”

Niet gesteund

De declaratieaffaire veroorzaakte een breuk in zijn relatie met de PvdA, “zoals een verlies van iemand van wie je houdt”. Voor die tijd had hij gezag als strateeg en denker binnen de PvdA. Ook schreef hij mee aan de toespraken van bijvoorbeeld Joop den Uyl en Wim Kok. Maar tijdens de affaire voelde hij zich niet door de partij gesteund, zei hij later. Ook raakte hij gebrouilleerd met het stadsbestuur van Rotterdam, de stad die hij als burgemeester van internationale allure hielp voorzien.

Het is in Rotterdam gebruikelijk dat er van oud-burgemeesters een portret komt te hangen in de eregalerij. Maar door de bonnetjesaffaire lag Bram Peper in de clinch met de nieuwe burgemeester Opstelten en daarom ontbrak van hem lange tijd een schilderij. In 2008 legden de twee hun vete bij en kreeg Peper, tien jaar nadat hij was vertrokken als burgemeester, alsnog een schilderij.

“Een beetje rumoer heb ik wel gehad, als je van een understatement houdt”, zei Peper later. Dat gold overigens niet alleen voor zijn carrière. Ook zijn liefdesleven ging niet altijd over rozen; zelf omschreef hij het als “gematigd rampzalig”. Peper trouwde drie keer, waarvan de laatste keer met VVD-coryfee Neelie Kroes. Hun huwelijk strandde na acht jaar in 2003. Of de bonnetjesaffaire daar debet aan was, durfde Peper niet te zeggen. “Ik was natuurlijk wel een stuk minder interessant.”

Vorig jaar zei Peper zeer bedroefd te zijn over de positie van de PvdA. “De verzorgingsstaat is geweldig uitgekleed, ook onder de ogen van de PvdA”, zei hij bij 1 op 1 op NPO Radio 1. Hij zei dat de markt te veel was gaan overheersen. “Die markt lacht zich rot, want die speelt de overheid op een heel verschrikkelijke manier uit.”

NOS news