Kellyanne Conway: de vrouw die consequent blijft liegen voor de baas

 

‘Onvoorwaardelijke trouw aan iemand die dat niet waard is’

Ze zit even in de coulissen, maar Kellyanne Conway is klaar voor een terugkeer. Want als je het een jaar volhoudt in het Witte Huis van Donald Trump, dan ben je iemand. Ze is altijd bereid voor hem in de bres te springen, al lijkt ze hem niet eens te mogen.

© Charis Tsevis
Ze is er nog steeds. In tegenstelling tot Mike Flynn, Michael Dubke, Reince Priebus, Sean Spicer, Anthony Scaramucci, Omarosa Manigault en Stephen Bannon zit Kellyanne Conway nog steeds in het Witte Huis, ergens. In tegenstelling tot de voormalige veiligheidsadviseur en de voormalige stafchef en de voormalige chefstrateeg en die hele trits van voormalige communicatiefiguren heeft Kellyanne Conway nog steeds een rol in het theater van Donald Trump – ook al staat ze nu in de coulissen.

Er wordt gefluisterd dat ze zich opmaakt voor een terugkeer voor het voetlicht, straks, als rond de eerste verjaardag van het presidentschap een nieuwe uittocht van andere acteurs wordt verwacht. Haar ster is rijzende, volgens de geruchten: nieuwssite Politico noemt haar zelfs als mogelijke opvolger van chefstaf John Kelly, die deze week bijna in ongenade viel.

Het gezicht van de entourage van Trump

Hoe dan ook: als je het een jaar volhoudt, in dit Witte Huis, dan ben je iemand. En misschien is Conway zelfs wel het gezicht van de entourage van Trump. De voetsoldaat. Een van de tragische figuren die het bewind mogelijk maken.

Zíj zette de toon, met haar ‘alternatieve feiten’, de dag na de inauguratie. Daarmee verdedigde zij ‘het grootste toeschouwersaantal aller tijden’, dat volgens woorvoerder Sean Spicer bij de installatie van Trump aanwezig zou zijn geweest. Hoewel foto’s bewezen dat dat niet zo was, is het Witte Huis het hele jaar op deze voet doorgegaan. Conways woorden zijn een begrip geworden.

(Eigenlijk had ze ‘alternatieve informatie’ willen zeggen, zei ze later, een formulering die veel onschuldiger is. Maar Trump was zo blij met de ophef, dat ze het zo maar heeft gelaten).

Liegen als gelofte van loyaliteit

Hoe schaamtelozer de leugen, hoe groter de trouw

Er is een theorie dat liegen voor de baas in feite een gelofte van loyaliteit is. Hoe schaamtelozer de leugen, hoe groter de trouw. Conway is daarvan het levende bewijs. ‘Zij werd de favoriete verdediger van de president in de tv-programma’s’, schrijft Michael Wolff in zijn boek Fire and Fury, over het eerste halfjaar in het Witte Huis. ‘Ze gaat in de bres van de muur staan en vangt de hele dag kogels op’, zei Steve Bannon tegen The Atlantic. ‘Dat is iets wat je niet kunt leren.’

Tegelijkertijd denkt ze privé heel anders over hem. Als Trump in een gesprek ter sprake komt, rolt ze met haar ogen of ze staart zuchtend voor zich uit, aldus Wolff. ‘Ze lijkt Trump als een absurd figuur te zien, als een uitputtende uitvergroting.’

Die dubbelhartigheid wordt ook gevangen door de satirische show Saturday Night Live, waarin een Conway-persiflage een belangrijke bijrol vertolkt. ‘Ik zit met handboeien aan je vast, voor de rest van de geschiedenis’, mompelt ze, zonder dat Trump het hoort. Misschien is juist dat het bewijs van ware loyaliteit: het besef dat degene aan wie je je overlevert het eigenlijk helemaal niet waard is om je aan over te leveren.

Haar moment

President Trump ontmoet de leiders van de HBCU (Historically Black Colleges & Universities), Kellyanne Conway op de bank.
President Trump ontmoet de leiders van de HBCU (Historically Black Colleges & Universities), Kellyanne Conway op de bank. © AP

Maar Kellyanne Conway (50) realiseert zich dat dit ook haar moment is. Zij hóórt in dit Witte Huis. Geboren als dochter van een vrachtwagenchauffeur en een casinomedewerkster in een industriestadje in New Jersey, komt zij van alle leden van de Trump-entourage het dichtst bij de blue collar-werkers die hij zegt te vertegenwoordigen. Ze ging weliswaar studeren, werd een cheerleader, trouwde een aan Harvard en Yale opgeleide advocaat en woont nu in een huis van 6 miljoen dollar in een dorpje aan de Hudson bij New York, maar ze bleef toch een beetje in de marge hangen. Ze werd politiek stemmingpeiler voor Republikeinen en rechtse organisaties, maar zat niet in de Republikeinse hoofdstroom. Ze onderzocht de conservatieve rafels van Amerika. Ze onderzocht onder meer de Amerikaanse houding tegen immigranten en suggereerde als een van de eersten dat er in wit laagopgeleid Amerika stemmen te halen moesten zijn met een harde xenofobische agenda.

Trump kende haar van tv – ze was sinds eind jaren negentig een van de drie blonde rechtse vrouwen die bij verschillende zenders kwamen opdraven om het blonde rechtse geluid te vertolken – en kende haar ook van een bewonersvergadering van zijn appartementencomplex op Manhattan. De bewoners wilden de naam Trump van het gebouw laten verwijderen, Conway en haar man, die nog een rol heeft gespeeld bij de afzettingsprocedure van Bill Clinton, waren tegen en wonnen het pleit.

Maar Trump leerde haar pas echt kennen toen de rechtse geldschieters Robert Mercer en zijn dochter Rebekah haar in augustus 2016 met Steve Bannon aan het hoofd van zijn campagne plaatsten.

Als zij Trump kan blijven steunen, kan ik dat ook, dachten veel twijfelende vrouwen

Conways rol bleek cruciaal. Toen veel Republikeinen zich van Trump afkeerden, na de openbaarmaking van de grab-em-by-the-pussy-tape, bleef zij zitten. Ze noemde zijn opmerkingen ‘onverdedigbaar’, maar verdedigde ze toch. Het waren maar woorden, en hij had er nooit naar gehandeld, zei ze. Als zij Trump kan blijven steunen, kan ik dat ook, dachten veel twijfelende vrouwen. Zonder Kellyanne hadden we het niet gered, zou Bannon later zeggen.

Trump heeft nog drie vrouwelijke luitenanten. Zijn dochter Ivanka, die door velen wordt gezien als de First Lady. Hope Hicks, de pr-vrouw/vertrouwenspersoon/surrogaatdochter die een van de belangrijkste intermediairs is tussen de president en de rest van de wereld. Sarah Huckabee Sanders, de woordvoerder die zo verveeld kan liegen dat het bijna geen opwinding meer veroorzaakt. Het is een van de paradoxen van Trump, dat hij ondanks zijn misogynie en seksisme als president zo op vrouwen leunt. Wolff: ‘Ze begrijpen hem beter, vindt hij. Ze zijn betrouwbaarder. Ze hebben geen eigen agenda. Ze willen niets anders doen dan het steunen van een man. Trump dus.’

De volle acht jaar

Conway.
Conway. © REUTERS

Maar Conway gaat daarin wel heel ver, vinden Ivanka en haar man Jared Kushner. Ze kijken op haar neer, op deze volkse vrouw en op haar tomeloze trouw. Ze noemen haar ‘nagels’, aldus Wolff – vanwege de ordinaire lengte daarvan. Conway mag dan misschien het gezicht van het bewind van Trump zijn, maar het is geen mooi gezicht. Want Conway doet niets om Trumps woede, impulsiviteit en missers te filteren; ze maakt ze alleen maar erger. ‘Ze maakte er een opera van. Ze neemt de gewenste loyaliteit te letterlijk.’

Jared en Ivanka maken duidelijk dat ze weg moet, en huilend dient ze haar ontslag in. Maar Trump wil dat ze blijft. De volle acht jaar, zegt hij. Ja, hij manoeuvreerde haar even naar de achtergrond, en dus doet ze nu iets met drugsverslaving, in de coulissen van het Witte Huis. Het wachten is op een bres om in te springen.

Advertisements

Trump is bot en direct, maar toch kan dat nut hebben

Buitenlandanalist Ian Brzezinski over het ongewone presidentschap van een politieke alien

Washington is geschrokken van de schok-methoden van Donald Trump. Europa ook. Maar beoordeel hem niet alleen op zijn uiterlijk vertoon, zegt buitenlandanalist Ian Brzezinski. ‘Hij wil alles anders doen. Maar kijk eens hoe hij uiteindelijk de Navo steunt.’

Toch heeft het systeem het gehouden.

Is niet alles slechter dan onder Obama.

Ian Brzezinski, buitenlandanalist en gematigd Republikein
Ian Brzezinski, buitenlandanalist en gematigd Republikein © GETTY

En gebeurt er zelfs iets goeds voor Europa, al weet het dat zelf nog niet omdat het gebiologeerd naar de stroom tweets staart.

Dit is het verhaal dat we te horen krijgen van Ian Brzezinski, boodschapper uit het Washington DC van Donald J. Trump. Al sinds zijn jeugd zit Brzezinski (54) daar boven op de macht en voelt hij van nabij de schokgolven die inbeuken op de gevestigde orde. Zijn zus Mika, die een politieke tv-show presenteert en een Trumpcriticus is, was doelwit van een tweet waarin Trump sneerde dat zij tijdens een bijeenkomst ‘enorm bloedde na een facelift’. Broer Ian: ‘Het was verschrikkelijk.’ Maar anders dan Trump kan hij zich beheersen en houdt hij het bijna onmenselijk netjes: ‘Het was bepaald teleurstellend dat een president van de Verenigde Staten zoiets deed.’

4,8 miljard

4,8 miljard dollar kunnen de Verenigde Staten wat president Trump betreft op termijn uittrekken voor de verdediging van Europa, als dat continent zelf ook meer bijdraagt. Dat zou een verhoging zijn van 1,4 miljard dollar (ruim 1,1 miljard euro).

En als het om presidenten gaat, weten de Brzezinski’s waar ze het over hebben. Vader Zbigniew was een beroemd adviseur van Johnson en Carter. Zelf diende zoon Ian onder Bush jr. Een andere zoon was voor Obama ambassadeur in Zweden. De familie kent zijn presidentiële pappenheimers: de botte of sluwe boerenzonen, de oversekste vrouwenjagers, de paranoïde complotdenkers en de bekeerde ex-verslaafden. Geen menselijke zwakte was hun vreemd. Maar vraag Ian Brzezinski of Trump veel verschilt van zijn voorgangers en het antwoord is: ‘Ja! Zonder meer.’

De buitenlandanalist en gematigde Republikein was pas in Den Haag om zijn ervaringen te delen met het ministerie van Buitenlandse Zaken en de veiligheidselite van de Atlantische Commissie. We spraken met hem over het ongewone presidentschap van een politieke alien.

Hoe moeilijk is het voor Washington, zo’n onconventionele president?

We beleven een periode van excessen en niemand weet waar dit op zal uitlopen

Ian Brzezinski

‘U zegt het vriendelijk. Zijn retoriek is onbesuisd, destructief en volslagen onverantwoordelijk. Deze president verdeelt de Amerikaanse samenleving, doet de Republikeinse partij scheuren en veroorzaakt zelfs tweespalt onder de Democraten door hen verder naar links te duwen. We beleven een periode van excessen en niemand weet waar dit op zal uitlopen.’

Is er een kans dat Trump zich zal matigen?

Een nieuwsuitzending in Seoul, Zuid-Korea.
Een nieuwsuitzending in Seoul, Zuid-Korea. © AP

‘Hij begon met een dystopisch wereldbeeld. De wereld bestond in die visie uit staten die de VS bedreigen en staten die de VS uitkleden. Hij schurkte aan tegen autoritaire leiders als Poetin, Xi Jinping en Duterte. Dat zaaide onrust bij Amerika’s vrienden. Toch zie je, als je verder kijkt dan zijn retoriek en zijn tweets, enige verandering. Inmiddels heeft hij de bijstandsverplichting van Artikel V uit het Navo-handvest persoonlijk herbevestigd en noemt hij Rusland een dreiging.’

Uit overtuiging? Of is het zijn staf die een ijzeren ring vormt om hem heen?

‘Met minister van Defensie Mattis, minister van Buitenlandse Zaken Tillerson, CIA-directeur Pompeo en nationale-veiligheidsadviseur McMaster heeft Trump een zeer sterk team van Atlantici samengesteld. Ten tweede was er een grote schoonmaak op het Witte Huis. Trump benoemde oud-generaal Kelly tot stafchef van het Witte Huis en ontsloeg allerlei alt-righttypes, zoals Steve Bannon, de man van het dystopische wereldbeeld. Daarnaast waren er reizen naar Brussel, Parijs, Warschau en Hamburg. Dat gaf hem een andere kijk op de werkelijkheid.’

Trump is dus in staat tot leren?

Brzezinski lacht. ‘Niet dat hij gelijk een Eisenhower wordt. Maar kijk naar zijn politiek: hij wil niet langer meteen weg uit Afghanistan, maar pas als de klus is geklaard; hij hielp Iraakse steden te zuiveren van IS en hij bestookte Syrië met kruisraketten nadat Assad voor de tweede maal zenuwgas had ingezet. Die laatste actie liet zien dat Amerika Obama’s aarzeling om geweld te gebruiken van zich heeft afgeschud.

‘Afgezet tegen wat Trump zei in zijn campagne is hij een opmerkelijk internationalistische, activistische president.’

Trump houdt wel erg van in oorlog geteste generaals. McMaster, Mattis en Kelly zijn het geweest of zijn het nog. Pompeo komt van de militaire academie West Point.

Generaal James Mattis.
Generaal James Mattis. © REUTERS

‘Trump zat als jongen op een militair internaat. Dat gaf hem respect voor Amerikaanse militairen. Generaals beschikken over veel ervaring, kennis en leiderschapskwaliteiten. Ze hechten sterk aan waarden. Daar is niks mee in wereld vol hybride dreigingen, maar er is nu wel een ongekende concentratie van generaals aan de top van de regering.’

Brzezinski merkt dat daarover ongerustheid bestaat in sommige kringen. Het woord ‘over-militarisering’ wordt gebruikt.

Generaals zijn anders dan diplomaten of burgers.

‘Amerikaanse militairen staan met één been buiten de maatschappij. Burgers hebben opvallend weinig contact met ze. Zij wonen en werken op afgelegen bases in Nevada of Georgia, hebben hun eigen scholen – het is bijna een eigen samenleving. Zij zijn patriottisch en sociaal conservatief. Maar dat betekent niet dat je ze er niet bij moet hebben. Zij zijn zeer toegewijd aan de rechtsstaat en de grondwet. Met Mattis, Kelly en McMaster staat het beste wat Amerika te bieden heeft aan de top van de regering.

Maar zijn het er niet te veel?

‘Het is op het randje.’

Maakt het Pentagon de dienst uit in Washington?

‘Mattis is de belangrijkste stem in de nationaleveiligheidsgemeenschap.’

Trump is gecharmeerd van generaals, maar ook van autoritaire leiders. Er is geschreven dat zijn visie op leiderschap is gevormd door de ervaringen die hij als jonge New Yorkse vastgoedman had met partijbazen in Brooklyn die dol waren op achterkamertjesdeals en die een honkbalknuppel achter hun stoel hadden staan om weerstand te breken.

Wil hij stiekem zijn zoals de autocraten?

‘Weet ik niet. Wel is het schokkend om te zien hoe graag hij een persoonlijke relatie wil opbouwen met Poetin. Hij is onder de indruk van sterke mannen. Zie zijn tweets, zijn lichaamstaal als hij ze ontmoet. Maar opnieuw: hij zette wel zijn handtekening onder een wet in het Congres die nieuwe sancties tegen Rusland instelde vanwege Oekraïne.’

Is Trump een politicus?

‘Geen beroepspoliticus, hij is een zakenman. Hij heeft grote moeite om zijn businessmodel uit de vastgoedsector toe te passen op het presidentschap.’

Kan dat?

Volgens de Democrate Nancy Pelosi was Trump volkomen onvoorbereid, wist hij niet wat hem wachtte

Ian Brzezinski

‘Iedereen die president wordt, betreedt nieuw terrein. De gouverneurs van de Amerikaanse staten zijn het best voorbereid. Zij weten wat het is om leiding te geven aan gedecentraliseerde bureaucratieën.

‘Toen Trump aantrad, was hij niet de baas geweest van IBM of Ford, grote organisaties met tienduizenden werknemers, kantoren in het hele land en de wereld, een enorme juridische afdeling, zusterondernemingen, een raad van bestuur, aandeelhouders. Een raad van bestuur is als het Congres, de aandeelhouders zijn de kiezers.

‘Trump kwam van een betrekkelijk klein bedrijf. Daaraan gaf hij met succes leiding, want hij is miljardair, dus hij deed iets goed. Maar zijn organisatie had weinig personeel. Zijn adviesgroep bestond uit een tiental mensen, van wie de helft familieleden.

‘Dan komt hij ineens terecht in het Witte Huis en wordt hij geconfronteerd met ingewikkelde kwesties, explosieve sociale vraagstukken, dynamische en onvoorspelbare buitenlandse problemen. Dat moet gevoeld hebben alsof er een brandslang op hem werd gezet.’

Volgens de Democrate Nancy Pelosi was Trump volkomen onvoorbereid, wist hij niet wat hem wachtte. Alsof een nietmedicus ineens gevraagd wordt een hersenoperatie te doen.

Er moeten momenten zijn geweest dat hij dacht: waar ben ik aan begonnen?

‘Verbijsterd moet hij zijn geweest. Zijn verkiezingscampagne was een groot succes. Dus het was niet zo verrassend dat hij dacht dezelfde tactieken te kunnen gebruiken in het presidentschap: tweets en geïmproviseerde verklaringen. Het had hem in het Witte Huis gebracht. De Republikeinse partij had een hele reeks zeer sterke kandidaten gehad, hij had ze allemaal verslagen. Hij had Hillary Clinton verslagen. Hij dacht dat hij daarmee zou kunnen doorgaan als president.’

Tegen Noord-Korea gaat hij voluit, dreigde met vuur en furie.

‘Het is de politiek van de entertainer. De vroegere Amerikaanse president Theodore Roosevelt zei altijd: praat zachtjes maar houd een flinke stok achter de hand. Je organiseert vlootoefeningen, je stuurt onaangekondigd bommenwerpers de lucht in, maar je zegt niks. Je doet het gewoon. Je tegenstander ziet dat machtsvertoon en moet voor zichzelf uitmaken of hij je wil uitdagen.

‘Trump is het tegendeel van Teddy Roosevelt. Hij is een entertainer. Hij wil een publieke reactie op zijn acties, hij wil worden geadoreerd, hij wil dat het publiek ziet dat hij de leiding heeft, actie onderneemt en een held is.’

Ietwat kinderlijk.

Reclame voor The Apprentice op de Trump Tower in New York.
Reclame voor The Apprentice op de Trump Tower in New York. © AP

Brzezinski lacht: ‘Ja, dat kun je zeggen. Hij had zijn show The Apprentice, organiseerde missverkiezingen, hij is geobsedeerd door wat de pers over hem schrijft. Hij wil worden bewonderd, dat is zijn grote drijfveer en daarin verschilt hij van al zijn voorgangers. Iedere politicus wil erkenning, anders wordt hij niet herkozen. Het punt is: wanneer wordt het obsessief?’

Hij blijft als president de man van de reality-tv?

Brzezinski beaamt dat en wijst op Trumps zucht naar extreme effecten.

‘Op welke manier maakte hij een succes van The Apprentice? Door de kijkers te schokken. Het was geen saaie managementcursus. Nee, het was een show vol vernedering, plaatsvervangende schaamte en drama: ‘Je bent ontslagen!’ De deelnemers die werden uitgekozen om te worden weggestuurd, werden dat niet omdat zij daarvoor terecht in aanmerking kwamen, maar omdat ze garant stonden voor de hoogste shock ratings.’

U behoort tot het establishment in Washington. Kan het zijn dat iedereen nog moet wennen aan Trumps out-of-the-boxgedrag, zijn disruptie, de neiging alles anders te willen doen?

Bij disruptie omwille van de disruptie loop je het gevaar van destructie

Ian Brzezinski

‘Wanneer je iets opblaast omdat je een beter alternatief hebt, is dat goed. Bij disruptie omwille van de disruptie loop je het gevaar van destructie. Ik ben bang dat dit het geval is bij Trump.

‘Daar staat tegenover dat bot en direct gedrag nut kan hebben. Als president kun je ook te diplomatiek en te vaag zijn. Zoals Obama. Die wist precies hoe hij de juiste dingen moest zeggen, hoe hij de Europese leiders gerust moest stellen. Zijn retoriek was geweldig. Maar hij trok elke Amerikaanse tank terug uit Europa. Na de Russische inlijving van de Krim in 2014 draaide hij iets bij en stuurde hij een pantserbrigade naar Oost-Europa.

‘Trump gaat daar nu mee door. Hij heeft het Congres gevraagd het Amerikaanse budget voor de defensie van Europa met 1,4 miljard dollar (ruim 1,1 miljard euro) te verhogen tot 4,8 miljard per jaar. Er wordt gezegd dat hij een extra pantserbrigade wil sturen. Dat zou de Amerikaanse militaire aanwezigheid op tien tot twaalf bataljons brengen. Wat stellen de Europeanen er zelf tegenover? Vier gevechtsbataljons, waarvan het meer dan een jaar duurde om ze op de been te krijgen.’

Kun je zeggen: Obama slim, geweldige retoriek, maar voor Europa niet zo goed; Trump niet zo slim, slechte retoriek, maar beter voor Europa?

Brzezinski grinnikt. ‘Zover wil ik niet gaan. Maar opnieuw: de Europeanen zouden minder over de tweets moeten jammeren en zich meer moeten richten op de concrete Amerikaanse steun voor de Navo.’

Is de conclusie dat het systeem nog steeds werkt, ook al was Trumps eerste jaar een dollemansrit?

Amerikaanse mariniers in Bulgarije.
Amerikaanse mariniers in Bulgarije. © EPA

‘Ja, in zekere zin wel. Het ziet er niet fraai uit, er zijn veel vragen over waar Amerika naar toe op weg is, maar als je alleen kijkt naar de tweets en de verklaringen van de president, heb je niet het hele plaatje. Je kunt Amerika niet alleen afmeten aan die tweets.

‘Er zijn die delen van de regering die zich gewoon hebben te houden aan de grondwet. Er is de bureaucratie. Er is het Congres. Er is de Amerikaanse bevolking. In de dertig jaar dat ik werk op dit terrein heb ik in het Congres niet zoveel steun voor de Navo gezien. De steun onder de Amerikaanse bevolking is gestegen naar 68 tot 70 procent.

‘Een belangrijke boodschap voor de Europeanen is: naast Trumps retoriek zijn er zijn acties. We doen in Oost-Europa meer dan de West-Europeanen.’


Één jaar Trump

Media over één jaar Trump
Donald Trump is een jaar president van de VS, aanleiding voor terugblikken door media en columnisten. Was het wel zo erg als velen vreesden? 

Alle dagen in het nieuws
Na zijn inauguratie op 20 januari 2017 heeft Donald Trump op alle mogelijke manieren het beeld bepaald. Scroll hier door de opvallendste beelden. 

Raad Trumps cijfers
Een jaar is Donald Trump nu president van Amerika. Hoeveel daalden zijn waarderingscijfers, hoeveel illegalen zette hij uit en hoeveel gingen de belastingen omlaag? Raad het zelf, in deze quiz.

Trumpfilter
Nieuws over Donald Trump: we kunnen ons voorstellen dat het nogal overdadig overkomt. Daarom verdelen we het in verschillende categorieën. Wat is echt belangrijk, wat eigenlijk gewoon business as usual en wat is vooral afleiding?

Trump zou alles anders gaan doen, wat is daarvan terecht gekomen in zijn eerste jaar?
Amerika-correspondent Michael Persson maakt de balans op.

Beoordeel Trump niet alleen op zijn uiterlijk vertoon, zegt buitenlandanalist Ian Brzezinski. ‘Hij wil alles anders doen. Maar kijk eens hoe hij uiteindelijk de Navo steunt.’

Kellyanne Conway is altijd bereid voor Trump in de bres te springen. En ze zit nog steeds in het Witte Huis, ergens. Een profiel.

Loes Reijmer duikt in het taalgebruik van Trump op Twitteren ontdekt dat dit eigenlijk best aardig is, op een bepaalde manier.

Trump maakt ook op het gebied van de rechtspraak haast met het afbreken van de erfenis van Obama. Hij schuift in hoog tempo door en door conservatieve rechters naar voren.

 

C&A , Slechts een beperkte groep ingewijden weet hoe het precies gaat met de keten

Is #C&A toch niet voor eeuwig onverkoopbaar?

De kwestie

Slechts een beperkte groep ingewijden weet hoe het precies gaat met de keten

Het zou de winkeldeal van het jaar zijn – te vergelijken met dat de Chinezen in het voetbal Real Madrid overnemen of in de auto-industrie Volkswagen. ‘C&A is toch voordeliger’ zou gaan staan voor ‘China en Azië zijn toch voordeliger’. De deal zou al bijna rond zijn, meldde Der Spiegel. De familie zelf zegt niets, behalve dan dat er joint-ventures in groeimarkten zoals China – vaak stellen de Chinezen dat zelfs al voorwaarde voor vestiging – mogelijk zijn. Maar dat is heel iets anders dan dat de Brenninkmeijers 176 jaar na de opening van de allereerste zaak de hele keten van 2.100 winkels met 35 duizend personeelsleden van de hand zouden doen.

C&A is een gesloten katholiek bolwerk. Slechts een beperkte groep ingewijden weet hoe het precies gaat met de keten. ‘Openheid is een teken van zwakte’, zei Wolfgang Brenninkmeijer nog maar dertig jaar geleden. C&A houdt een low profile. Liever heeft het no profile, hoewel dat in 2016 even veranderde toen het schoon schip probeerde te maken met het oorlogsverleden.

C&A is niet voor eeuwig

Maar buitenstaanders zijn in opmars. Zo werd vorig jaar Alain Caparros van de Duitse levensmiddelenhandel Rewe aangetrokken als opvolger van Philippe Brenninkmeijer voor C&A Europe.

Maar de werkelijke macht ligt bij de houdstermaatschappij Cofra, die in het Zwitserse Zug is gevestigd. Behalve C&A zelf is die ook eigenaar van de investeringsmaatschappij Bregal en de vastgoedpoot Redevco (eigenaar van zowel C&A-panden als andere winkelpanden). De aandelen van Cofra zijn in handen van 58 Brenninkmeijers die zich de Sneeker Kring noemen. Jaarlijks zetten ze op een bijeenkomst in het Duitse plaatje Mettingen de strategische lijnen uit. Zo werd in 2016 besloten een miljard euro in de C&A-winkels te investeren.

De andere bijna duizend nakomelingen van de oprichters Clemens en August Brenninkmeijer staan daar volledig buiten. Zij hebben aandelen of obligaties in andere bedrijven, vaak samen met de Anthos Family Office die de pensioengelden van het personeel belegt. Maar ze kunnen Cofra niet dwingen te cashen. Door deze constructie zijn er geen spanningen tussen de insiders die in het bedrijf actief zijn en de outsiders die van buitenaf toekijken wat er met hun aandelen wordt gedaan. Zoiets was het geval bij het voormalige V&D voor de beursgang, waar de familietelgen elkaar veelvuldig in de haren vlogen.

C&A is niet voor eeuwig. Maar de kluwen zal zich evenmin snel laten ontwarren.

Roken moet van de demoon

desperate man gisteren aan cafétafeltje, ontredderd, was gestopt met roken, poging nummer zoveel , ‘maar nu echt’. Zijn ogen trokken naar een pakje sigaretten op tafel als van een zeeman die na 6 maanden aan wal komt en naar een mooie dame kijkt . Mijn pep talk wilde hij niet horen, hij was gestopt maar geestelijk al weer begonnen, 4 dagen is al veel voor zo.n man. De verslaving is bij hem heer en meester, zoals alcohol ook vaak is. De demoon in het brain zeg “roken vriend en snel, dan komt alles goed”. 2018 is begonnen

 

Getuigenis partij PVV doet in slechts 30 gemeenten mee…..

De weerbarstige realiteit:

Kandidaten hebben moeite met deïslamisering en centrale organisatie

Bij de komende gemeenteraadsverkiezingen doet de PVV mee in dertig gemeenten – de helft minder dan partijleider Wilders beoogde. Belangrijke reden: de kandidaten bleken schaars.

Het vinden van kandidaten bleek in veel gevallen een zware opgave.
Het vinden van kandidaten bleek in veel gevallen een zware opgave. © Raymond Rutting / de Volkskrant

Zestig gemeenten stonden op het verlanglijstje voor de lokale verkiezingen van 21 maart volgend jaar. Voornaamste criterium bij de selectie waren de resultaten bij de landelijke verkiezingen. Wilders wilde alleen energie steken in gemeenten waar de PVV kansrijk was.

Vrijdag maakte de partij bekend in dertig gemeenten daadwerkelijk met een lijst te komen, in elke provincie minstens één. Nu was een ander criterium doorslaggevend: hebben zich voldoende kandidaten aangemeld in wie de partij vertrouwen heeft?

Het vinden van kandidaten bleek in veel gevallen een zware opgave. De lijst voor Rotterdam zou Wilders in eigen hand houden, daar wilde de PVV de strijd aangaan met Leefbaar. Voor alle andere gemeenten zouden de Provinciale Statenfracties een cruciale rol spelen bij rekrutering en opleiding.

Veel afvallers

Dat ging niet zonder slag of stoot. Er kwamen verhalen over onderlinge ruzies en gebrekkige training. Exemplarisch was de werving in Drenthe. Borger-Odoorn, Coevorden en Hoogeveen stonden op de verlanglijst, maar vielen af door onderlinge strijd tussen kandidaten. In Emmen werd met pijn en moeite – een beoogd lijsttrekker haakte af – een lijst met zeven kandidaten opgesteld. Dat is weinig, gaf Statenlid Harry Bronts vrijdag toe. Bij de landelijke verkiezingen was de PVV in Emmen de grootste partij.

‘We kregen met kandidaten uit de hele provincie cursus in Assen’, vertelt Adriana Fonseca, een van de Drentse kandidaten. ‘Twee zaterdagen per maand. Dat begon met een man of veertig, maar er vielen er veel af. Na de zomer stopten de cursussen. Alleen kandidaten uit Emmen werden nog apart bijgeschoold door Kamerlid Gidi Markuszower.’

Lees verder onder de kaart.

De weerbarstige realiteit: waarom de PVV in slechts 30 gemeenten meedoet
© de Volkskrant

‘Het is islam, islam, islam’

Ik woonde in Jakarta en heb daar de onverdraagzaamheid van moslims gezien

Jan Zwerus hoefde vanwege de opvattingen niet weg bij de PVV

De lokale verkiezingsprogramma’s die ze schreven, moesten volgens Fonseca vooral gaan over deïslamisering. ‘Wij hebben hier weinig last van moslims’, vertelt ze. ‘Het gaat om het maaibeleid, om parkeren ook.’ Ook in Zoetermeer raakten kandidaten teleurgesteld door de eenzijdige nadruk op moslims. Afhaker Michel Mulder: ‘Het is islam, islam, islam. Ik ben geen racist ofzo. De boodschap moet breder zijn.’

Andere afvallers struikelden over de centralistische aanpak. Jan Zwerus was PVV-Statenlid in Zuid-Holland. Toen Wilders bekendmaakte ‘elke stad, elk dorp te willen veroveren’, werd Zwerus enthousiast. Maar zijn gemeente, Goeree-Overflakkee, stond niet op de lijst met gemeenten waar de PVV actief wilde worden. Zwerus, voormalig ondernemer, vond 27 mensen voor een lokale kandidatenlijst en stuurde een rapport naar Fleur Agema en Vicky Maeijer, PVV-contactpersonen voor Zuid-Holland: laten we het lokaal aanpakken. ‘Nooit een reactie gehad’, vertelt hij.

‘Het zijn ja-knikkers’, vindt Zwerus nu. ‘Van kritiek wordt elke organisatie beter.’ Vorige maand verliet hij de Statenfractie om zijn eigen lokale partij te beginnen: Leefbaar Goeree-Overflakkee. Vanwege de opvattingen hoefde Zwerus niet weg bij de PVV. ‘Ik woonde in Jakarta en heb daar de onverdraagzaamheid van moslims gezien.’ Maar op het gebrek aan interne democratie knapte hij af: ‘Daar ben ik verkeerd mee uitgekomen.’

Onbekende kandidaten

Presentatie van de PVV-kandidaten voor de Essalam-moskee in Rotterdam.
Presentatie van de PVV-kandidaten voor de Essalam-moskee in Rotterdam. © ANP

Zoals Wilders twee weken geleden in Utrecht aankwam om de kandidatenlijst bekend te maken, met drie grote zwarte auto’s die het pleintje voor het stadhuis opdraaiden, was exemplarisch voor de campagne tot dusver. Op de stoep stonden de kandidaten om wie het ging. ‘Zo heren, wij hebben dezelfde kapper’, merkte een kale beveiliger vriendelijk op, terwijl Wilders, de kou trotserend in een hemelsblauw pak, zijn verhaal afstak: ‘Utrecht voor de Utrechters.’ Zoals het een week later bij de Essalam-moskee ‘Rotterdam voor de Rotterdammers’ was. Een kwartiertje later stapte hij weer in de zwarte auto, de centrale aansturing was vertrokken.

Bij de presentatie van de lijsttrekkers zal de komende tijd blijken of een partij zonder leden haar kandidaten goed genoeg kan leren kennen. Diverse media hadden aan één dag genoeg om de racistische opvattingen van de Rotterdamse lijsttrekker Géza Hegedüs te achterhalen, waardoor de PVV hem moest terugtrekken. Wilders beloofde diens opvolger ‘beter te googlen’. Maurice Meeuwissen, de nieuwe man in Rotterdam, nam het zekere voor het onzekere en sloot zijn Twitter- en Facebookaccounts af.

In 2011 deed de PVV voor het eerst mee aan de verkiezingen voor de Provinciale Staten. Ook toen werd de organisatie op de proef gesteld: van de 69 Statenleden stapten er 38 voortijdig op. Dat voedde het wantrouwen van Wilders tegen verdere uitbreiding. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2010 en 2014 deed de PVV alleen in Den Haag en Almere mee.

Ik heb vaak voorgesteld eens per jaar met alle Statenleden bijeen te komen. Daar gebeurt niets mee. Het is een gesloten cultuur.

Anoniem PVV-Statenlid

Nieuwe beproeving

Deze lokale campagne stelt de partijorganisatie opnieuw op de proef. Twaalf jaar na de oprichting lijkt de PVV nog steeds los zand. Tussen de Statenfracties, belangrijk reservoir voor de Tweede en Eerste Kamer, is onderling geen contact. ‘Ik heb vaak voorgesteld eens per jaar met alle Statenleden bijeen te komen’, vertelt een PVV-Statenlid. ‘Daar gebeurt niets mee. Het is een gesloten cultuur.’

Over zijn motieven is Wilders duidelijk. Hij wil dat op 21 maart ‘miljoenen Nederlanders kunnen stemmen op een partij die ook lokaal als enige opkomt voor onze cultuur, onze identiteit, onze vrijheid en dus tegen islamisering. Die verstevigde basis gaan we de komende jaren verder uitbouwen.’ Maar eerst moet blijken of de PVV die groei aankan. De eenzijdige nadruk op deïslamisering suggereert dat de bestuurlijke ambities niet groot zijn. Met zo’n programma zal de PVV in de gemeenteraden vooral een getuigenispartij zijn die de eigen opvattingen uitdraagt, zonder aan een college te kunnen deelnemen.

Baudet flirt met racisme en nazisme om het vervolgens te verwerpen

Door: Arnon Grunberg 22 december 2017, 02:00


Ik kom graag in het Ambassade Hotel in Amsterdam. In de bibliotheek kun je uitstekend praten en eten, begrijpelijk dus dat Baudet daar op 12 oktober vijf uur lang met een Amerikaanse racist, Jared Taylor, heeft zitten dineren, aldus Dimitri Tokmetzis, Dennis l’Ami en Mick van Biezen in De Correspondent.

Baudet verdedigt zich zo: ‘Als politieke partij vinden we het belangrijk ons grondig te informeren.’

Als politieke partij vinden we het belangrijk ons grondig te informeren

Thierry Baudet
Alsof je met David Irving, een beruchte Holocaustontkenner, steak tartare gaat eten om meer over de Holocaust te weten te komen.

De FPÖ in Oostenrijk, nu in de regering en door The New York Times omschreven als een partij met wortels in Oostenrijks nazi-verleden, de AfD, FN en Baudets partij, zij allen flirten met racisme en nazisme om het vervolgens te verwerpen.

Zo kun je stemmen van racisten en neo-nazi’s winnen zonder openlijk als racist en neo-nazi door het leven te gaan.